basket.timer.attention

basket.timer.time.is.running.out


     

28 februari 2017 | Vergeet aangelegde buckelpistes, halfpipes en reuze slaloms. Denk start en finish met daartussen een ‘piste’ zoals de natuur hem bedoeld heeft. Freeriden is 100% natuurlijk en clean. Spannend, grillig, ongeprepareerd. Wie het snelst beneden is wint!

Eigenlijk is freeriden wat we doen sinds we met onze lange latten van bergen afgaan – wat het de kern van alle sneeuwsporten maakt. In het begin eigenlijk pure noodzaak, het was nu eenmaal de snelste manier om je door de sneeuw voort te bewegen.

‘DE KICK, MAAR NATUURLIJK OOK DE WINST'

Van speciaal aangelegde, vlakgemaakte pistes was nog geen sprake, laat staan van een entertain- of wedstrijdelement. Het freeriden van nu lijkt precies op het ‘freeriden’ van toen - al gaat het tegenwoordig ook om de kick, een mooie run en natuurlijk: de winst.

In de jaren ’30 doken durfallen als legendarisch ski-kampioen Emile Allais al tussen de spleten van de Mont Blanc en Chamonixnaar beneden. Moet je je voorstellen hoe ouderwets de spullen toen waren – extra stoer dus! 

'ALS JE VIEL, WAS JE DOOD'

Pas rond 1970 werd freeriden, of ski extreme zoals de Fransen het noemen, bekender bij het grote publiek. Sylvain Saudan, Patrick Vallencant, Bruno Gouvy en Jean Marc Boivin lieten dingen zien die nog nooit eerder vertoond waren. Het materiaal was inmiddels natuurlijk stukken beter, maar dat maakt de sport niet minder gevaarlijk: als je viel, was je dood.

 

De liefde voor freeriden sloeg in de jaren ‘80 over naar de VS. Bill Briggs en Steve McKinney temden de Rockies en Sierra Nevada, samen met een hele nieuwe generatie ‘riders’. En zoals dat gaat in Amerika, werd alles groter en beter: iconen als Glen Plake en Scot Schmidt waren de sterren in ‘Blizzard of AAHHH’s!’,(waar je bij iedere trick AAHH! of OOHH! uitriep) van filmmaker Greg Stump. Deze films waren de aanleiding voor de eerste wedstrijden in de 90’s.

De eerste freeride skiwedstrijd (World Extreme Ski Championships) en snowboardwedstrijd (King of the Hill) vonden in 1991 en 1992 plaats in Alaska. Eerst deden er alleen Amerikanen mee, maar al snel ook Europeanen - met name Fransen en Zweden. Dit zette de sport wereldwijd op de kaart.

'VAN DE ALPEN VIA DE PYRENEEËN NAAR ALASKA'

Pas in 2004 vond de eerste gemixte wedstrijd plaats. Organisator Nicolas Hale-Woods nodigde 10 van de beste freeride skiërs uit voor de Verbier Extreme snowboardwedstrijd. Dit zou het startschot zijn voor de gemixte wedstrijden. De meest exclusieve van allemaal: de Freeride World Tour. Aan deze krachtmeting mogen slechts 50 ‘riders’ deelnemen. De FWT gaat van de Alpen via de Pyreneeën naar Alaska om vervolgens terug te keren naar de Alpen - voor de finale in Verbier.    

De pistes bij freeriden mogen dan puur natuur zijn, er worden wel degelijk veiligheidsmaatregelen genomen tijdens de wedstrijden. Naast een helm en rugbescherming moeten de riders verplicht een pieper, schep, sonde en lawine-airbag mee én weten hoe ze die moeten gebruiken. 

'GEEN JUISTE MATERIALEN, GEEN START'

Hier worden vooraf zelfs lessen in gegeven. Zonder de juiste materialen geen start! Ook de route zelf wordt bekeken. Waar kunnen we de perfecte wedstrijd – voor deelnemers, toeschouwers én jury – uitzetten? Wat zijn de sneeuwcondities? Voor de wedstrijd start is alles grondig gecheckt en goed bevonden.

 

Toch gaat het helaas wel eens mis. Estelle Balet, snowboardwinnares van afgelopen jaar, kwam in april 2016 in Zwitserland om het leven door een lawine toen ze aan het filmen waren.
    

Freeriden werd in de jaren ’90 – mede door de films van Greg Stump – steeds populairder. En groeit nog steeds! Om ontwikkeling te bevorderen en enigszins te stroomlijnen, is de freeride piramide ontwikkeld.

 

Onderaan, aan de basis, staat de FWT Club. Samen met skischolen wordt het freeriden aan beginners van alle leeftijden uitgelegd. Voor talenten tussen de 14 en 17 jaar is er de Freeride Junior Tour (FJT), waar de riders van de toekomst worden klaargestoomd. Belangrijkste studieonderdelen zijn veiligheid, het voorkomen van blessures en kennis over de bergen.

'EVENTS VAN EUROPA TOT AAN NIEUW-ZEELAND'

Om talenten en vaardigheden nog verder te ontwikkelen, kun je na de FJT deelnemen aan de Freeride World Qualifier (FWQ). Punten behaal je tijdens 60 events, vooral in Europa maar ook in Noord- en Zuid-Amerika, Canada, Azië, Australië en Nieuw-Zeeland.

 

Alleen de top van het klassement mag vervolgens meedoen aan de top van de piramide: de Freeride World Tour.

________

Fotografie: Peak Performance

Meer over wintersport

Snowkite-expeditie

Of je compleet onervaren bent of al jarenlang kitesurft maakt niet uit; iedereen kan snowkiten! Door er ook bij te winterkamperen, wordt je winterse avontuur in Noorwegen nu nog completer.

Freeride World Tour

Een spektakel dat bestaat uit wedstrijden in Frankrijk, Andorra, Oostenrijk en Alaska. Aan de grande finale in Verbier, Zwitserland, mogen alleen de 50 allerbeste off piste ‘riders’ aan meedoen.

Off-piste

Om veilig off-piste te skiën moet je weten waar het skiën óp de piste eindigt. Klinkt voor de hand liggend? Eens! Maar in de praktijk blijkt dit voor veel wintersporters toch behoorlijk diffuus te zijn. 

De verslaving van Bever Brett

Brett van Bever Amsterdam is al 22 jaar werkzaam in de wintersport en dus met recht een expert te noemen. Hij heeft ons nog wel het één en ander te vertellen over zijn avonturen in de sneeuw.

________

Terug naar de hub